شانزده آذر

هموطن با امضاي دادنامه بين المللي سهم خود را در مبارزه ملي بر ضد استبداد ادا كن
براي خواندن متن
http://www.derafsh.org/pati%201.htm
براي امضا
http://www.petitiononline.com/iran1111/petition.html
براي اطلاعات بيشر
petitioniranianpeople@yahoo.de

بحران ناسيوناليسم کرد
انشعاب در حزب دمکرات کردستان ايران
محمد آسنگران
12 دسامبر2006
اخيرأ کميته مرکزي حزب دمکرات کردستان ايران طي اطلاعيه اي اعلام کرده است که بخشي از اين حزب انشعاب کرده است. بخش منشعب هم تحت عنوان تعدادي از کميته مرکزي، کادرها و مشاورين و اعضاي جانشين کميته مرکزي حزب دمکرات اعلام کرده است که انشعاب کرده اند. علاوه بر اينها تعدادي از کادرهاي اين حزب اعلام کرده اند که با هيچ کدام از اين دو بخش نيستند و حزب دمکرات کردستان ايران (آرارات) را سازمان ميدهند. تعددادي هم استعفا داده و با هيچکدام از اين سه "حزب" نرفته اند.
اينکه حزب دمکرات دچار اين انشقاق شده است دلايل ابژکتيوي دارد. برخلاف استدلال جناحهاي مختلف اين حزب، مسئله تنها اختلاف دروني و تشکيلاتي نبوده است که اينچنين حزب دمکرات را متلاشي کرده است. بلکه خود اين اختلافات دروني انعکاسي از وضعيت اجتماعي و منطقه اي است که حزب دمکرات در آن قرار گرفته بود. دلايل طرفين براي توضيح انشعابشان زيادي غير سياسي و سطحي است. البته با توجه به سطح درک و توان سياسي رهبران حزب دمکرات بعيد نيست که واقعأ همين دلايل به عقلشان رسيده باشد. اما صرفنظر از اينکه آنها چگونه در مورد خود و مخالفينشان قضاوت ميکنند روندهاي سياسي پايدار تري در جامعه حزب دمکرات را اين چنين در منگنه قرار داده و متلاشي کرده است. اگر کسي اين روندهاي سياسي را نبيند قطعأ نميتواند دلايل انشعاب حزب دمکرات را بطور ابژکتيو توضيح دهد.

دلايل انشعاب حزب دمکرات کردستان ايران ....

دقايقي كه امروز ما در ١٦ آذر و در مناسبتهاي مختلف شاهدش هستيم، طليعه هايي از يك انقلاب راديكال و كارگري و سوسياليستي است. اين واقعيت تاريخي و اميدبخش را بايد ديد. اين ها همه پيشروي هاي ماست. بايد به اتكا به اين موقعيت و اين پيشروي گامهاي بعدي خود را روشن كنيم و به جلو برويم. امروز سوسياليسم رساتر از هر وقت فرياد زده ميشود، بايد حول آن متحد شد و سازمان خود را قويتر از هر وقت بوجود آورد. بستر آماده ايست. بايد سوسياليسم را وسيعتر از هر وقت به درون جامعه برد و در هر محل و هر كارخانه گرد آن متحد شد
شهلا دانشفر

شما براستي نماينده آنارشيسم در كشور هستيد رئيس جمهوري چنين مردمي در هيچ جاي دنيا ديده نشده رئيس جمهوري كه بتواند آنارشيسمهايي چون شما را تحمل كند اما او شما را تحمل كرد او فرياد زد ما آمده ايم تا در راه اسلام عزيز بسوزيم و شما آنقدر نادان بوديد كه نتوانستيد روح بزرگ او را درك كنيد شما نمي فهميد در همه دوران انقلاب دشمنان قسم خورده انقلاب يعني ابرقدرتهاي ستمگر همواره شماها را سپر بلاي خويش كرده اند روزي منافقين سپر بلاي ابرقدرتها شد و بهترين جوانان اين كشور را يا مقتول كرد يا قاتل يا عده اي را ترور كرد و يا عده اي را تبديل به تروريست كرد روزي ديگر حزب خلق مسلمان يك روز سازمان پيكار يك روز كومله يك روز حزب خلق عرب و..... و شما هرگز نفهميديد در كدام جبهه بايد بجنگيد اما امروز مردم ما از شما بيشتر مي فهمند يك كاسب يك محصل يك مرد و زن عادي از شما بيشتر مي فهمد و شما بازهم نفهميديد چرا آنها بيشتر از شما مي فهمند . من درودم را نثار رئيس جمهور بزرگوار و انقلابي ايران مي كنم و از خدا براي شما طلب هدايت به مسير مردم

جوانان کمونیست 277

بعد از 16 آذر:

خطوط یک پلاتفرم مبارزاتی

مصطفی صابر



رفیق عزیزمان منصور ترکاشوند تصمیم گرفته که از این پس سوالاتی را طرح کند تا در نشریه پاسخ دهیم. امیدوارم این سوالات ادامه پیدا کند. اولین سوالی که فرستاده اند، مربوط به وظایف بعد از 16 آذر است:



سلام. سوال اول- همه شاهد تعرضات مستقيم دانشجويان به نظام اسلامي بوديم . بدون ترديد جمهوري اسلامي (مثل هميشه) در قبال اين اعتراضات دست روي دست نمي گذارد. طرح و برنامه شما براي ادامه اي اين اعتراضات چيست؟ چگونه بايد اين خط سير را ادامه داد؟



منصور عزیز، یک فرض در سوالت هست که ابتدا باید در مورد آن صحبت کنیم. اینکه جمهوری اسلامی در قبال این اعتراضات کاری میکند و دست روی دست نمی گذارد. مثلا لابد حمله میکند، به اختناق و سرکوب شدت میدهد و غیره.

اما جمهوری اسلامی تمام توان و امکانات خود را به کار برد تا جلوی 16 آذر را بگیرد و نتوانست. 16 آذر وسیع تر از همیشه، سراسری تر از همیشه، پر جمعیت تر از همیشه، سرخ تر و رادیکال تر از همیشه و پر سرو صداتر و دخالتگر از همیشه بود. از تبریز تا تهران و مشهد و سنندج و بابلسر و یزد و شیراز و غیره. دیگر چه کار قرار بود انجام شود که نشد؟ از شعار سوسیالیسم یا بربریت تا هو کردن احمدی نژاد در پلی تکنیک، این تصویری واقعی از کل اوضاع سیاسی ایران است. و همه کس مجبور شد از آن سخن بگوید، خیلی از تلویزیونهای دنیا هو شدن احمدی نژاد را نشان دادند. البته بقول خودت در مقاله ات هفته قبل این نه فقط جمهوری اسلامی که کل راست در جامعه را به وحشت انداخته است و رفته رفته همه دشمنان کمونیسم و رادیکالیسم و آزادیخواهی، همه دشمنان حزب کمونیست کارگری دارند زیر شعار "خطر لنین" جمع میشوند و سخیف ترین تبلیغات جنگ سردی و اینکه "آی استالین آمد" و "آی دیکتاتوری سرخ" و غیره دارند متحد میشوند

پاسخی به قوم پرستان تحت عنوان "دانشجویان کورد":
بهتر است هر وقت جواب داشتید بنویسید و کوتاهی نکنید.

چرا اتفاقا 16 آذر بحث جنبش سوسیالیستی و آلترناتیو سوسیالیستی بود و شما با تقسیم دانشجویان به کرد و فارس و ترک دارید علیه 16 آذر و علیه آلترناتیو چپ عمل میکنید.

دانشجویان کرد جنبش ندارند اشتباه نکنید. شما بخشی از جنبش قوم گرایی ناسیونالیسم کرد هستید که دارید از توان اعتراضی جنبش دانشجویی بنفع جنبش قومی خود سو استفاده میکنید.

سلیمانیه شهر انسانها و متعلق به انسانهاست اما تحت حکومت غیر انسانی و کارگر کش ناسیونالیسم کرد است. نفرموده اید نظرتان در مورد گلوله باران کارگران معترض در شهر سلیمانیه توسط حکومت اتحادیه میهنی قوم پرست چیست؟

لابد منظورتان از سوسیالیستهای راستین خاورمیانه امثال قاسملو و مهتد یها و جناب آپو و محمد حاجی محمو د و جلال طالبانی است. اینها سوسیالیست نبودند شوروی چی بودند. تا شوروی بود کتاب مبارزه ملی یا طبقاتی(جلال طالبانی) مینوشتند و چون شوروی رفت به امثال جرج بوش پناه برده اند.

اگر شما پیچ و خمهای سوسیالیست بودن را میدانید چرا علیه آن هستین؟ چرا بنام دانشجو پرچم قوم پرستی برداشته اید؟ چرا از نظرات من هراسان شده اید و حکم داده اید که ننویسم. این دشمنی با سوسیالیسم را از کجا یاد گرفته اید اگر واقعا دانشجو هستید؟

مشکل من دشمنان جامعه کردستان است که بنام مردم علیه منافع مردم عمل میکنند. کورد کورد کردن شما چیزی نیست تکرار ادعاهای بورژوازی کرد که روز روشن دارد بنام جامعه کردستان اما برای منافع حقیر خود میکوشد. منافع بورژوازی کرد تماما مغایر و علیه منافع اکثریت مطلق جامعه در کردستان است. مثال سلیمانیه به روشنی دم دست است.

ما برای انقلاب کارگری و برقراری جامعه سوسیالیستی مبارزه میکنیم. ما اهل مسامحه با هیچ کس نیستیم. بیاد بیار مسامحه طالبانی با بوش و خمینی و رفسنجانی و مهتدی با بها ادب و قاسملو با پاسدارهای بی ریش و آپو بعد از دستگیری با دولت فاشیست ترکیه و بارزانی با صدام و حزب دموکرات با جمهوری اسلامی و اگر آبرویی برای ناسیونالیسم باقی بود بعد بیا مدعی شو. ما در مبارزه با ناسیونالیسم هیچ شرط و شروطی نداریم. ناسیونالیسم کرد همانقدر ضد انسان است که ناسیونالیسم ترک و فارس و عرب. ما کمونیست هستیم و انسانها را با هیچ پسوند و پیشوندی تقسیم نمیکنیم و به شمام اجازه نمیدهیم تقسیم کنید.

شهلا دانشفر

انترناسیونال ۱۷۱

بعد از١٦ آذر و گامهاي بعدي



١٦ آذر يك پيشروي بزرگ در جنبش اعتراضي موجود در جامعه بود. بيش از هر وقت نشانگر اين بود كه ما با يك جنبش انقلابي در جامعه روبرو هستيم كه هر روز راديكالتر ميشود و بيشتر رنگ چپ و سوسياليسم بخود ميگيرد. پلاكاردهاي سرخ ١٦ آذر بويژه شعار سوسياليسم يا بربریت٬ رنگي تاريخي به اين روز داد. اينها همه اتفاقات مهمي بود كه سرفصل جديدي در جنبش اعتراضي مردم گشود. اما گام بعدي چيست؟ چگونه ميتوان اين پيشروي را به سكوي پرشي براي حركت بعدي خود تبديل كرد؟ چه اقدامات فوري در دستور كار ما قرار ميگيرد؟ اينها همه سئوالات مهمي است كه در دستور ما قرار ميگيرد.



بايد سوسياليسم را در همه جا و در همه مناسبي فرياد زد

١٦ آذر پرچم سوسياليسم را برافراشت و فرياد اعتراض كل جامعه را عليه توحش سرمايه و عليه استثمار و نابرابري اعلام داشت. اين يك پيشروي بزرگ بود كه بايد رنگ خود را به مناسبتهاي ديگري كه در پيش داريم٬ به هشت مارس و اول مه و ١٦ آذر هاي ديگر بدهد. براي مثال از هم اكنون بايد به استقبال يك هشت مارس سرخ و راديكال كه شعار سوسياليسم يا بربریت شعار اول آنست برويم. از هم اكنون بايد خود را براي يك قدرتنمايي بزرگ در هشت مارس كه چشمان دنيا را به خود مبهوت كند برويم.

...علاوه بر مناسبت ها (که هشت مارس مهمترین آنست اما سالگرد قیام بهمن و چهارشنبه سوری هم فرصت های مناسبی است که آگاهانه باید برای آنها آماده شد) باید هر فرصت را مغتنم شمرد و بر سر هر مساله معینی اعتراض راه انداخت و فضا را رادیکال کرد. چه در محیط دانشگاه و حول مسائل صنفی و سیاسی و چه در محله و محل تجمع جوانان. هیچ اجتماعی و اعتراضی نباید بدون دخالت ما بماند. فضا آماده است که هر اعتراضی بسرعت دامنه پیدا کند و این را باید در نظر بگیریم.

اما بند سوم پلاتفرم، امر متشکل شدن است. این خیلی مهم است (و البته جدا از بندهای فوق نیست). بدون تشکل (چه حزبی و چه توده ای) نمی توان پیروزی را تضمین کرد. همین 16 آذر بخوبی نشان داد که پیشروی ها ما ثمره همان حداقل تشکل بود. باید به این ضعف به سرعت فائق آمد. باید به صفوف حزب کمونیست کارگری و سازمان جوانان پیوست. باید همه جا گروههای جوانان کمونیست تشکیل داد و با مرکزیت سازمان جوانان مرتبط شد. باید انجمن های جوانان آزادیخواه را تشکیل داد. باید در سطح دانشگاه و مدرسه و محله متشکل شد. باید بطور جدی سنت مجمع عمومی را نه فقط در کارخانه بلکه در محله و مدرسه و دانشگاه باب کرد. باید حول انواع فعالیت های قانونی انواع تشکل های علنی و قانونی را ایجاد کرد و از امکانات آن استفاده کرد. باید سعی کرد در دانشگاه در سطح سراسری متشکل شد. اکنون شرایط آن فراهم شده است که برای ایجاد یک تشکل سراسری دانشجویی اقدام کرد و آنرا به رژیم تحمیل کرد. اما بازهم تاکید میکنم که در محور امر متشکل شدن حزب و رابطه تنگاتنگ با آن برقرار کردن است...

سرود انترناسیونال، سرود اعتراض و انقلاب

در مراسم یادبود پوینده و مختاری که در روز هفده آذردر تهران در یک اجتماع سه هزار نفره برگزار شد اعلام شد که سوسیالیسم تنها راه رهائی است. و جمعیت دست در دست هم سرود انترناسیونال خواند. نفس خواندن این سرود شاخص مهمی است. این اولین بار نیست که این سرود خوانده میشود. از روز اول ماه مه و قبل از آن هم به مناسبتهای مختلف این سرود خوانده شد. در اول ماه مه کارگرانی که در دانشگاه مراسمی داشتند این سرود را خواندند، در گورستان خاوران در بزرگداشت قربانیان کشتار شصت و هفت این سرود خوانده شد و امروز میبینیم در مراسم یادبود قربانیان قتلهای زنجیره ای مردم همین سرود را میخوانند. به نطر من اهمیت سیاسی و اجتماعی این امربسیار فراتر از اینست که مردم فقط سرودی را انتخاب کرده اند و میخوانند. سرود انترناسیونال سرود کارگران جهان است، سرود اتحاد جهانی کارگرانست، سرود کمونیستها و سوسیالیستها است، سرود نیروهائی است که برای زیرو رو کردن نظام سرمایه مبارزه میکنند. سرود نیروهائی است که همانطور که در روز جهانی کودک اعلام کردند میخواهند این دنیای وارونه را تغییر بدهند. و مردمی که این سرود را میخوانند همه اینها را میدانند. جوانان سرود بین المللی کارگران را آگاهانه انتخاب کرده اند. و این سرود دارد به سرود انقلابی که در حال شکل گیری است تبدیل میشود. انقلاب پنجاه و هفت با سرود مرغ سحر ناله سر کن شروع شد و امروز مردم با سرود انترناسیونال به استقبال انقلاب دیگری میروند. انقلابی که با سرود انترناسیونال شروع شود با سوسیالیسم پیروز میشود. مردم دارند اعلام میکنند این انقلاب سوسیالیستی

دوستان نگذاریم احکام وحشیانه اعدام اجرا شود. این فیلمی مستند از نازنین فاتحی است: http://www.bodog.tv/media/naz-fatehidoc

کارگر کمونیست 50
عسلويه يك مركز مهم كارگري در ايران
نگاهي به اعتراض اخير بيش از ١٥٠٠ كارگر در عسلويه
شهلا دانشفر
عسلويه با بيش از ٥٢٠٠٠ كارگر يك مركز مهمي كارگري در ايران است. اين خود به اين مركز اهميت ويژه اي ميبخشد. اما جنبه ديگر مهم در عسلويه اينست كه شركت هاي توليدي در اين اردوگاه به صنعت نفت مربوط و وابسته اند. در اين مجتمع بزرگ شما شاهد دو تصوير كاملا متفاوت هستيد. از يكسو يك اردوگاه جهنمي و برده وار كار كه بيش از هر چيز يادآور اردوگاههاي اجباري كار در دوران نازيستهاست. از سوي ديگر عسلويه بعنوان يك بمب انفجاري اعتراض كه بارها خود مقامات رژيم نسبت به آن ابراز نگراني كرده و آنرا خطري براي نظام دانسته ...

dostan dastrasi shomaro be weblog qat kardan. ruzi ke jomhori kasife eslami ra be zarbe enqelabe kargari sarnegon kardim, angah bare digar hamseda va hamrah xahim bood.

برای ٨مارش!!!
http://sharareh-n.blogfa.com

ما هر روز منتظر خبر های 16 آذر هستیم. ( اینجا تازه داره خون دانشجوها از بی لیاقتی مسئولان دانشگاه به جوش میاد)
شاید کمک خواستیماااااااااا...